بسم الله الرحمن الرحیم

السلام علیک یا اباصالح المهدی

عجل الله تعالی فرجه الشریف

 یکی از اعیان جبل عامل بزرگ مرد شریفی بود که هر سال می آمد مدینه منوره و مدّتی در جوار امام ششم کشاف حقائق جعفربن محمد الصادق علیه السلام می ماند بعد به فکر افتاد که من باعث زحمت امام می شوم من که تمکن دارم چرا خودم خانه ای در اینجا تهیه نکنم، ده هزار درهم یا دوازده هزار درهم داد به آقا امام صادق علیه السلام گفت برای من خانه ای بخرید وقتی که مدینه می آیم به خانه خودم بروم زحمتی نداشته باشم، امام هم قبول فرمود امام شیعه اش را می شناسد لذا بدون این که از آن مرد بزرگ بپرسد، حضرت تمام پول او را بین فقراء سادات قسمت کرد تا وقتی که آقای جبل العاملی آمد و وارد شد بر امام عرض کرد آقا معامله را انجام دادید؟ فرمود بله قباله اش را هم برایت نوشته ام، قباله را گرفت که برود خانه اش دید در قباله اش نوشته است: فروخت جعفر بن محمد علیهما السلام به فلان شخص جبل العاملی خانه ای در بهشتی که فنا و زوال ندارد یعنی خراب شدنی نیست صاحبش هم از آن بیرون کردنی نیست برای او چهار حد است یک حدش به خانه جدّم محمّد مصطفی صل الله علیه و آله و سلم، حد دیگرش به خانه جدّم علی مرتضی علیه السلام و حد دیگرش حسن مجتبی علیه السلام، حدّ دیگرش حسین علیه السلام، حضرت هم امضاء کرده است. به قدری این مرد جبل عاملی شاد شد دعا کرد به امام که گفتنی نیست چون خیلی معامله عظیم است، ضمناً امام می دانست که این مرد بزرگ سال آخر عمرش است، اجمالاً پس از آن که به وطن بازگشت بیمار شد در حال بیماری وصیّت کرد گفت این قباله را در کفن من بگذارید آن ها همین کار را کردند فردایش بستگانش آمدند برای فاتحه سر قبرش دیدند همان قباله روی قبرش است سطری هم به آن اضافه شده است:“ قد وفی لی جعفر علیه السلام” جعفر به من وفا کرد چون جعفر ضامن شد خانه ای در بهشت را معامله با خدا زیانی ندارد عجیب این است که حتّی برای دنیایش هم بهتر می شود، که قرآن خبر داده “ و هو یخلفه” در همین دنیا هم عوضش می دهد همان چیز که برای خدا دادی علاوه آخرتت بهترش را پس می گیری روایت دارد که بیمارانتان را به صدقه مداوا کنید. “ دواء و مرضاکم بالصدقه