یکی از علمای شیعه در هند به نام سیّد فرزند علی نقل می کند که روزی یک فرد بت پرست که جایگاه و شخصیتی در میان مردم داشت، به من گفت: «مرا به قتل متهم کرده اند، تلاش های فراوان من نیز در روند پرونده مؤثر نشد و قرار است حکم اعدام روز دوشنبه اجرا شود؛ اکنون از همه جا ناامید گشته، نزد شما آمده ام. آیا شما می توانید به من کمک کنید؟»
سید می گوید: «با خودم فکر کردم که هر چند او بت پرست است، امّا همه خلایق از نعمت وجود امام زمان(عج) برخوردارند. این شخص نیز به برکت وجود امام زمان(عجل الله تعالی فرجه) موجود و از رعایای آن حضرت محسوب است; از این رو به وی گفتم: «صبح روز جمعه لباس تمیزی بر تن کن و به قبرستان مسلمانان برو و صدا بزن: «یا ابا صالح المهدی»! چرا که به اعتقاد ما چنان چه مردم در مشکلات به ایشان متوسل شوند، نتیجه می گیرند. تو نیز به آن حضرت متوسل شو، شاید نتیجه بگیری.»
سیّد از قول شخص یاد شده می گوید: «من این کار را انجام دادم». شخصی نزد من آمد و فرمود:
«مشکل تو چیست؟» مشکلم را گفتم و عرض کردم: «سیّد فرزند علی» مرا راهنمایی کرد که به شما توسل جویم. آن جناب پس از شنیدن مشکل من فرمود: «مشکل تو حل شد. نگران نباش!» عرض کردم: «اگر با وجود غیر مسلمان بودن و عدم معرفت من نسبت به شما مشکل مرا حل کردید، پس چرا گرفتاری های مسلمانان معتقد به خود را حل نمی کنید؟»
ایشان فرمودند:« اگر مسلمانان، با این حال که تو داری و حاجت خود را خواستی حاجت خویش را از ما بخواهند، مشکل آنان را نیز حل خواهیم کرد.» پس از این جریان شخص یاد شده روز دوشنبه در دادگاه حاضر شد و قاضی حکم تبرئه وی را صادر کرد.
او گفته است: «من اصلا علت تغییر حکم را نفهمیدم و در حالی که پول فراوان و وکلای بسیار در حل مشکل من کارساز نشد، توسل به امام شما مشکل مرا حل کرد و قاضی به یک باره از حکمش برگشت و مرا تبرئه کرد!»
کتاب جواهر الکلام فی معرفه الامامة و الامام
دیدگاهتان را بنویسید
دیدگاههای کاربران - 0 دیدگاه